हाँस्ता संगै हाँस्छ दुनियाँ,
रुँदा कानै थुन्छ,
मैले रुँदा संगै रुने,
मात्रै ऐना हुन्छ!
दुनियाँबाट धोका पाई,
मन्दिरमा गरें बिलौना,
खितितिति हाँस्तै सोध्छ मूर्ति -
'ढुङ्गामा मुटु हुन्छ?'
आत्मवञ्चनाबिना जगतमा,
बाँच्न गारो हुन्छ,
आँसुको बर्सादमा आँखा,
स्वप्न-इन्द्रधनु बुन्छ!
कोही भएन,केही भएन,
भ्रमवश ठान्यो'मेरो',
यातना-गृह हो देह सबैको,
जसलाई इत्रले धुन्छ!
कसैको अश्रुले कुनै अधरमा,
स्मिति-कमल फुलेमा,
उसको जीवन सार्थक भन्छु,
नत्र व्यर्थै गुम्छ!!